Aktualny kurs funta szterlinga wobec złotego i historia brytyjskiej waluty

Kurs funta szterlinga wobec złotego na 31 sierpnia 2026 roku wynosi 5,0756 zł za 1 GBP. Funt szterling jest oficjalną walutą Wielkiej Brytanii i jej terytoriów zależnych. Waluta ta ma długą historię sięgającą XII wieku i przeszła wiele zmian systemowych.

Kurs funta szterlinga wobec złotego i dolara w sierpniu 2026 roku

Na dzień 31 sierpnia 2026 roku kurs funta szterlinga (GBP) wobec polskiego złotego (PLN) wynosi 5,0756 zł. W tym samym czasie kurs funta wobec dolara amerykańskiego (USD) to 1,3544 USD za 1 GBP. Dla porównania, 13 sierpnia 2026 roku kurs funta wobec złotego wynosił 5,0363 zł, z zmianą o 0,0030 zł w ujęciu dzień do dnia oraz wzrostem o 0,0229 zł w porównaniu do poprzedniego tygodnia.

Funt szterling jest walutą używaną nie tylko w Wielkiej Brytanii, ale także na terytoriach zależnych, takich jak Brytyjskie Terytorium Antarktyczne, Falklandy, Gibraltar, Guernsey, Wyspa Man, Jersey, Wyspa Świętej Heleny, Wyspa Wniebowstąpienia, Tristan da Cunha oraz Georgia Południowa i Sandwich Południowy. W Wielkiej Brytanii funt obowiązuje również w Szkocji, Irlandii Północnej i Walii.

Historia i podział funta szterlinga

Funt szterling jest jedną z najstarszych walut na świecie, której początki sięgają XII wieku. Został wprowadzony do obiegu w 1158 roku przez angielskiego króla Henryka II. Początkowo funt był wymienialny na srebro, co utrzymało się do 1816 roku, kiedy to wymienialność zmieniono na złoto. System ten funkcjonował do 1914 roku, a następnie na krótko przywrócono wymienialność na złoto, umożliwiając wymianę banknotów na sztaby kruszcu. Ostatecznie system ten został porzucony w 1931 roku podczas wielkiego kryzysu.

Do lat 70. XX wieku funt dzielił się na 240 pensów lub 20 szylingów. W 1971 roku wprowadzono system dziesiętny, dzięki czemu funt został podzielony na 100 pensów. Obecnie nominały monet obejmują 1p, 2p, 5p, 10p, 20p oraz 50p, natomiast banknoty występują w nominałach 5, 10, 20 i 50 funtów. Banknot 100-funtowy jest używany jedynie w Szkocji i Irlandii Północnej.

Symbol funta szterlinga to "£", będący pierwszą literą łacińskiego słowa "libra" oznaczającego jednostkę masy i wagę. Litera ta jest przekreślona jako oznaczenie skrótu. Nazwa "szterling" oznacza jednostkę monetarną, odróżniając ją od jednostki wagi.

Zmiany kursu i znaczące wydarzenia w historii funta

Funt szterling stał się całkowicie wymienialny w 1946 roku, co umożliwiło Wielkiej Brytanii uzyskanie pożyczki w wysokości 3,75 miliarda dolarów od Stanów Zjednoczonych. W kolejnych latach podejmowano próby powiązania kursu funta z dolarem amerykańskim, jednak te działania prowadziły do dewaluacji waluty.

W 1966 roku rząd Wielkiej Brytanii wprowadził zakaz wywożenia przez turystów kwot przekraczających 50 funtów, co miało związek z obniżającym się kursem waluty. Ograniczenie to zostało zniesione w 1970 roku. W 1976 roku Wielka Brytania zaciągnęła pożyczkę w wysokości 2,3 miliarda funtów w Międzynarodowym Funduszu Walutowym z powodu spadku wartości funta wobec dolara.

Historycznie najniższy kurs funta wobec dolara zanotowano w 1985 roku, kiedy wynosił on 1,05 USD za 1 GBP. W 1990 roku funt został włączony do europejskiego mechanizmu wymiany walut (ERM) z kursem odniesionym do niemieckiej marki. Jednak dwa lata później, w 1992 roku, Wielka Brytania została zmuszona do wycofania funta z tego mechanizmu po tzw. Czarnej Środzie – 16 września, kiedy to grupa spekulantów przeprowadziła atak spekulacyjny, powodując spadek wartości waluty o 25% w ciągu kilku dni.

W trakcie przystąpienia Wielkiej Brytanii do Unii Europejskiej wynegocjowano klauzulę dotyczącą pozostania przy funcie, przez co brytyjska waluta nie weszła do mechanizmu ERM II.

Funt szterling jest walutą o długiej historii i szerokim zastosowaniu na terytoriach Wielkiej Brytanii oraz jej zależnych. Kurs funta wobec złotego i dolara ulegał zmianom w ciągu ostatnich miesięcy 2026 roku, a sama waluta przeszła wiele istotnych zmian systemowych i wydarzeń w swojej historii.