Kurs funta szterlinga wobec złotego na 24 sierpnia 2026 roku

Funt szterling jest oficjalną walutą Wielkiej Brytanii oraz terytoriów zależnych. 24 sierpnia 2026 roku kurs funta wobec złotego wyniósł 5,04 zł. Waluta ta ma bogatą historię sięgającą średniowiecza i przeszła wiele zmian systemowych.

Aktualny kurs funta szterlinga i jego zastosowanie

W poniedziałek 24 sierpnia 2026 roku za jednego funta brytyjskiego (GBP) trzeba było zapłacić 5,04 zł. W tym samym dniu kurs funta wobec dolara amerykańskiego wynosił 1,3646 USD za funta.

Funt szterling jest oficjalną walutą Wielkiej Brytanii. Poza tym jest używany na terytoriach zależnych Wielkiej Brytanii, które obejmują m.in. Brytyjskie Terytorium Antarktyczne, Falklandy, Gibraltar, Guernsey, Wyspę Man, Jersey, Wyspę Świętej Heleny, Wyspę Wniebowstąpienia i Tristan da Cunha oraz Georgię Południową i Sandwich Południowy.

Waluta ta oznaczana jest symbolem "£" i dzieli się na 100 pensów.

Historia i ewolucja funta szterlinga

Funt szterling został wprowadzony do obiegu w 1158 roku przez angielskiego króla Henryka II. Początkowo był wymienialny na srebro, co utrzymało się do 1816 roku, kiedy to wymienialność funta zmieniono na złoto. Ten system funkcjonował do 1914 roku.

Po krótkim powrocie do wymienialności na złoto, która umożliwiała wymianę banknotów na sztaby kruszcu, system ten został ostatecznie porzucony w 1931 roku podczas wielkiego kryzysu.

Do lat 70. XX wieku funt dzielił się na 240 pensów lub 20 szylingów. W 1971 roku pens przeszedł na system dziesiętny, od tego czasu funt dzieli się na 100 pensów.

Funt szterling jest obecnie jedną z najmocniejszych walut światowych, choć w XX wieku doświadczał różnych kryzysów.

W 1946 roku funt stał się całkowicie wymienialny, co umożliwiło Wielkiej Brytanii uzyskanie pożyczki w wysokości 3,75 miliarda dolarów od Stanów Zjednoczonych.

W kolejnych latach podejmowano próby powiązania kursu funta z dolarem amerykańskim, które jednak powodowały dewaluację waluty brytyjskiej.

W 1966 roku rząd Wielkiej Brytanii zakazał wywożenia przez turystów kwot powyżej 50 funtów, co było związane ze spadającym kursem waluty. Ograniczenie to zostało zniesione w 1970 roku.

W 1976 roku Wielka Brytania zaciągnęła pożyczkę w wysokości 2,3 miliarda funtów w Międzynarodowym Funduszu Walutowym z powodu obniżki kursu funta wobec dolara.

Historycznie najniższy kurs funta wobec dolara zanotowano w 1985 roku, kiedy wynosił on 1,05 dolara za funta.

W 1990 roku funt został włączony do europejskiego mechanizmu wymiany walut (ERM) z kursem odniesionym do niemieckiej marki. Jednak dwa lata później, po tzw. Czarnej Środzie 16 września 1992 roku, Wielka Brytania wycofała funta z tego mechanizmu po ataku spekulacyjnym, który spowodował spadek wartości waluty o 25 procent w ciągu kilku dni.

W trakcie przystąpienia Wielkiej Brytanii do Unii Europejskiej wynegocjowano klauzulę dotyczącą pozostania przy funcie, brytyjska waluta nie weszła do mechanizmu ERM II.

Funt szterling pozostaje walutą o długiej historii i szerokim zastosowaniu na terytoriach zależnych Wielkiej Brytanii, a jego kurs wobec złotego i innych walut jest monitorowany na bieżąco.