Aktualne kursy funta brytyjskiego wobec złotego i innych walut we wrześniu 2026

Kurs funta brytyjskiego wobec złotego w dniu 11 września 2026 wynosił 5,0326 zł za 1 GBP. W ostatnich tygodniach kurs funta wahał się w okolicach 5,00–5,05 zł. Funt jest jedną z najważniejszych walut światowych, z bogatą historią i szerokim obszarem użycia.

Kurs funta brytyjskiego wobec złotego i innych walut we wrześniu 2026

Według danych z 11 września 2026 roku, kurs funta brytyjskiego (GBP) wobec polskiego złotego (PLN) wynosił 5,0326 zł. W tym samym czasie funt kosztował 1,3503 dolara amerykańskiego (USD).

Analiza kursów walut z końca sierpnia 2026 roku wskazuje, że kurs funta wobec złotego utrzymywał się na poziomie około 5,02–5,05 zł. Na przykład 31 sierpnia 2026 roku kurs funta wynosił 5,05 zł, a w dniach poprzedzających ten termin kurs oscylował między 5,00 a 5,04 zł.

W tym samym okresie kursy innych głównych walut wobec złotego kształtowały się następująco: dolar amerykański kosztował około 3,68–3,74 zł, euro około 4,29–4,33 zł, a frank szwajcarski około 4,58–4,64 zł. Węgierski forint utrzymywał się na poziomie około 0,01 zł.

Historia i znaczenie funta brytyjskiego

Funt szterling jest oficjalną walutą Wielkiej Brytanii oraz terytoriów zależnych, takich jak Brytyjskie Terytorium Antarktyczne, Falklandy, Gibraltar, Guernsey, Wyspa Man, Jersey, Wyspa Świętej Heleny, Wyspa Wniebowstąpienia, Tristan da Cunha, Georgia Południowa i Sandwich Południowy. Waluta ta oznaczana jest symbolem "£" i dzieli się na 100 pensów.

Historia funta sięga 1158 roku, kiedy to został wprowadzony do obiegu przez króla Henryka II jako waluta wymienialna na srebro. W 1816 roku wymienialność funta zmieniono na złoto, co utrzymało się do 1914 roku. Po krótkim powrocie do systemu wymienialności na złoto, ostatecznie został on porzucony w 1931 roku podczas wielkiego kryzysu.

Do lat 70. XX wieku funt dzielił się na 240 pensów lub 20 szylingów. W 1971 roku wprowadzono system dziesiętny, w którym 1 funt dzieli się na 100 pensów. Funt stał się całkowicie wymienialny w 1946 roku, co umożliwiło Wielkiej Brytanii uzyskanie pożyczki w wysokości 3,75 mld dolarów od Stanów Zjednoczonych.

W późniejszych latach podejmowano próby powiązania kursu funta z dolarem amerykańskim, które skutkowały dewaluacją waluty. W 1966 roku wprowadzono ograniczenia dotyczące wywozu funta przez turystów, które zniesiono w 1970 roku. W 1976 roku Wielka Brytania zaciągnęła pożyczkę w wysokości 2,3 mld funtów w Międzynarodowym Funduszu Walutowym z powodu obniżki kursu funta wobec dolara.

Historycznie najniższy kurs funta wobec dolara zanotowano w 1985 roku, kiedy wynosił on 1,05 USD. W 1990 roku funt został włączony do europejskiego mechanizmu wymiany walut (ERM) z kursem odniesionym do niemieckiej marki, jednak w 1992 roku Wielka Brytania wycofała funta z tego mechanizmu po tzw. Czarnej Środzie, kiedy to doszło do ataku spekulacyjnego na walutę.

W trakcie przystąpienia Wielkiej Brytanii do Unii Europejskiej wynegocjowano klauzulę pozwalającą na pozostanie przy funcie, co spowodowało, że waluta ta nie weszła do mechanizmu ERM II.

Kurs funta wobec złotego w pierwszej połowie września 2026 roku utrzymywał się na poziomie nieco powyżej 5 zł, co jest zbliżone do wartości z końca sierpnia tego samego roku. W tym czasie funt pozostawał jedną z najważniejszych walut na rynku światowym, wykorzystywaną nie tylko w Wielkiej Brytanii, ale także na licznych terytoriach zależnych.

Warto zauważyć, że kursy innych głównych walut wobec złotego w tym okresie wykazywały niewielkie wahania, a funt brytyjski utrzymywał się na wyższym poziomie niż dolar amerykański, euro czy frank szwajcarski.